یکشنبه چهارم بهمن 1388
برگرد به این دوره از آن سوی زمان ها ای چشم به راه توهمه پیر وجوان ها
برگرد مگر برگه ی سبزی بشکوفد در حسرتِ خشکیده ی این برگ خزان ها
ای کاش خبرچین بشوم لذتم این است وقتی خبری مثل تو بر روی زبان ها
در کار معانی تو ماندند ادیبان با وضع عیان توچه حاجت به بیان ها ؟!
دل گیرم ازاین جاده ی پرعابرِ بی تو مثل دل ِ مجبورِ تمام چمدان ها
بر روی زمین نیستی انگار به ناچار درگیر حسادت شده ام با خلبان ها
ای لاله ی آویخته در دامن ِ دوران وی تاول دست ِ همه ی باغچه بان ها
ای سرخ تر از خون تمام شریان ها وی خون ِ دلت مُهر همه خط امان ها
آرایش ِ منظورِ نگاه همگانی آرامش ِ مستور ِ میان هیجان ها
تمثال ِ تو در حنجره ی زخمی بلبل تأثیر تو در چهچهه ی جامه دران ها
خوش خیم ترین غده ی عشقی که مداواست تجویز نگاه تو برای سرطان ها
از بس که تورا قلب مریض همه آزرد شک کرده ای انگار به اصل ضربان ها
از ناله ی ممتد گروهی به ستوهی دل خونی و دل تنگیت از دست همان ها !
ای کفتر رنجیده ی از چینه پریده زخمی شده از شیطنت سنگ پران ها
وقتی سره با ناسره بُر خورد بلایی است در چشم به راهان تو این چشم چران ها
بهتر که نیایی که تو را هم نکشانند در معرکه ی مضحک برخی جریان ها
