یکشنبه سیزدهم خرداد 1386
▬ گلچين روزگار كه وصفش شنيده ايد
اين بار جاي چيدن گل، باغبان گرفت
عباس شاهزيدي ( خروش اصفهاني )
اول ِ كلام ... مَخلص كلام ... وجان كلام :
گرامي داشت ياد وعظمت احياكننده ي معاصر اسلام ،حضرت امام.
به ياد ايشان... بند اول از تضمين مخمسي كه سالها پيش بر يكي از سروده هاي ايشان
سرودم:
اي چهره هاي فتنه ي پنهان پس ِ نقاب
اي دوستان ِ ظلمت وخصمان ِ آفتاب
وي باعثان ِ غربت ِ ما قوم در عذاب
«مارا رها كنيد دراين رنج بي حساب
با قلب پاره پاره وباسينه اي كباب »
بعد ازعرض ارادت وانجام وظيفه ... حالا شعر وشاعران :
▬ امروز شنبه ... سومين همايش استاني ياد يار در نطنز برگزار شد.
از طرفي يك حالي با فاضاي سروده هاي در سوگ امام داشتيم واز طرف ديگر
ديدار تازه كردن با دوستان شاعروجلسات شعر خواني چند دقيقه اي ودوسه نفري !
... جاي شما خالي !
▬ خوب ... سيد رضا محمدي كه مدتي است لندني شده ...
سيد الياس علوي هم كه تازه از آدلايد استراليا برايم كامنت زده وشماره گذاشته ...
سيد ضيا قاسمي هم در هفته ي جاري عازم كابل است. به همراه همسر هنرمندش
محبوبه ابراهيمي .هفته ي گذشته تهران بودم ودر يك جلسه ي نسبتا ً خصوصي
آخرين كارم .... هزاره را تقديمش كردم ...
بنده مانند سيد جمال ، يك ايراني ام ... خود و مسلمانان ِديگررا يك شهروند
ازسرزمين هاي اسلامي مي دانم.پس به ياد اين سه شاعر وهمه ي هم وطنان افغانم...
در اينجا هم هزاره را مي نگارم.اينكه اينك چه برسرزمين ودين اين شهروندان آمده ...
بماند ودر هزاره به اندكي از آن اشاره شده است.براي آنها آرزوي دل ِ خوش دارم
كه اين روزها هر سير آن را بايد به قيمت جان پيدا كرد. ياد سهراب به خير.
بچه ها يكي يكي رفتند... نمي دانم شما ياد چه افتاديد ولي من ياد اين بيت بي نظير
استاد شهريار:
آسمان چون جمع مشتاقان پريشان مي كند
در شگفتم من نمي پاشد زهم دنيا چرا؟!
▬ جادارد از دوست ِ گرم ... حامد داراب ( شبگير ) ياد كنم .
هفته ي گذشته در يكي از سلسله سفر هاي من به تهران – كه اين روز ها
زياد شده اند وبي شباهت به سفرهاي جناب رييس جمهور نيستند -
حامد درتهران آغوش واكرد و سنگ تمام گذاشت. از شعر تا فيلم نامه...
احتمالا ً آخر ِ اين هفته يا هفته ي آينده هم تهران خواهم بود.
ديدن دوستان مايه ي مسرت است .اگر برنامه اي باشد خوشحال مي شوم
خدمت برسم واستفاده كنم ... كه از اين عمر .... تنها همدلي ها مي مانند.
پس دوستان ِ تهراني ! خبرم كنيد، ايميل وآي دي من روي صفحه ي فوران هست.
وقبل از خدا حافظي اينكه :
نقد ... نقد ... نقد...
▬ هزاره
ازدوباره ازدوباره مي كشم پيشرفتي ازهزاره مي كشم
پيش مي روم كه مرز، ردكنم شكل كابل وهَزاره مي كشم
مين ، قدم به جاده رنجه كرده است سرزمين پاره پاره مي كشم
ازدوباره بازگشت مي كنم توي غصه شعر، دشت مي كنم
چند بار استخاره مي كنم رنج را به مرگ چاره مي كنم
روبروي من زني به قِسم من قلب اوشكسته از طلسم من
من طلسمي از سكوت ، در تنم هست ونيست ، درميانه جسم من
جسم من نمودِ بي تفاوتي دست بسته مرده اي به اسم من
لاله هاي دشتِ واژگون من يادگارقرني از جنون من
من تفنگ واسب وتاخت بوده ام اوكه هرچه دشت باخت بوده ام
دشت رابگو نگاه ، كم كند التماس ِ گاهگاه كم كند
من هزارسال پيش مرده ام روي خط مرز قاچ خورده ام
از دوباره خط مرزمي كشم باهزار ترس ولرز مي كشم
لرزه مي دهند بمب هاي تو بچه سقط مي كنم ... صفاي تو!
«اين ترانه بوي نان نمي دهد» اين هزاره خانمان نمي دهد
سفره ي دلم دوباره باز شد توپ وتركشت امان نمي دهد
«باسلام و»... نام من چه بوده است؟ مسجد محل اذان نمي دهد
من هويتم كجاست؟ دست كيست؟ من جهاني ام جهان نمي دهد
«باسلام و»... جان مگرچه تحفه اي است؟ «كه زمانه اين زمان نمي دهد»
عمرمن درازمي شود ولي قد به طول داستان نمي دهد
زيست را خدا اجازه مي دهد جرج بوش ، طالبان ،نمي دهد
«باسلام و»...من سلامتم عيال! شوهر تو ساده جان نمي دهد
بچه رابغل نكن كه مرده است قبل ِ شير ، تير ِتازه خورده است
اي هزاره اي كه اينچنيني ...از برهه ي زمان من عبور كن
اي توقع عزيز ميهنم يانباش يا مرا صبور كن
اي زن ِ نشسته در نگاه من بيشتر به ذهن من خطور كن
هرچه غير از آنچه در هَزاره بود اي خبر نگار ، سانسور كن
اي خدا... زمين وقرن ديگري را براي مرگ جفت وجور كن
بهار 86
▬ واما ...عشق ...
یکشنبه سیزدهم خرداد 1386
باز باران
باز باران
من باتو باز باران من باتو باترانه
طي كرده ام شبم را تا روبروي خانه
دررا زدم نبودم امشب كجاست مردي
كه مشكلش خودش بود نه سختي ِ زمانه
نه ... مشكلش خودش نيست نه ... مشكلش تو هستي
نه ... مشكلي ندارد! پس شعر عاشقانه؟!
بارن اگر نبارد شب مزه اي ندارد
شايد شبيه آتش وقتي كه بي زبانه
هي دور مي خورد با روز وشب ِ شبيهش
تسبيحي از بطالت با صد هزار دانه
يك عمر شاد وخرّم يك عمر چست وچابك
يك عمر آرزوي يك دست روي شانه
عشق وهميشه حاشا حالا بيا تماشا
يك پارك خاطرات ويك دست زير چانه
اين مرد هست زيبا اين مرگ هست زيبا
اين عشق هست زيبا وقتي از اين كرانه
رد مي شوي ودريا امواج آخرش را
يك مرد ومرگ وعشقش پشت سرت روانه
انگار در تن ِ مرد هي سيخ مي رود ... نه ...
اي عشق در وجودش كمتر بزن جوانه
من ساده تو صميمي اي حسرت قديمي
اي نيست از قدم هات بر كوچه ام نشانه
بگذار ساده باشم: وقتي تو باشي انگار
در ظهر ِ داغ ِ اهواز يك قاچ هندوانه
بهار 86
