مست ِ عودم . شما مي توانيد مسعود خطابم كنيد .

                                       مسعود اسماعيلي

به احترام خودم يك غزل كبود شدم               سكوت كردم ودر سينه ام سرود شدم

دو شعله خرمن تاريكي مرا ديدند                نگاه ِ سوخته اي بود ومست عود شدم

خودم – به شكل زني باشكوه – را ديدم        به شكل تازه اي از خويش وانمود شدم

به سوي من – من ِ زن – سخت دست يازيدم         وپايبند كسي كه خودم نبود شدم

حماقت است ولي سر به سنگ وصخره زدم   مني كه صالح ام ومردي از ثمود شدم