سوال:

۱ - چرا در جشنواره ی شعر فجر استان اصفهان فقط اثر

 سارا مستقیمی - دختر محمد مستقیمی ، متخلص به راهی ،

 که داور این سالهای برنامه های اصفهان بوده است - کد گذاری

نشده بود وفقط کاغذ مرقومه ی ایشان با نام ونام خانوادگی مورد

 مطالعه ی  داوران قرار گرفت  ؟

۲ - چرا اتفاقا ً سارامستقیمی جزو نفرات برگزیده شد؟

۳ - چرا شاگردان جناب مستقیمی که ایشان را با لفظ استاد صدا

می کنند ـ داوران را عرض می کنم - هیچ توضیحی نداده اند؟

نام داوران ومشروح ماجرا را در دو وبلاگهای زیر بخوانید:

خروج

هیوا 

از جناب مستقیمی عذر خواهی می کنم .

اي دوست !

سلامي ... والسلام !

1-

چشمهايم بوي استفراغ مي دهد

من

دردهايم را

در چشمهايم بالا مي آورم

2 -

براي نخوابيدن

گرگها را مي شمارم

مي ترسم از خواب

ما قرباني خوابهايي هستيم

كه براي هم مي بينيم

                                      ( زهرا آريان  -  مياندوآب )

ضرب المثل

چشمان تو به آنچه كه بايد بدل نشد                فرصت گذشت ومشكل اين بيت حل نشد

اين بيت ِ ناب محتوي حرف تازه بود                  مي شد ، ولي ادامه ندادي غزل نشد

تو سينه سينه با لب من واژه داشتي                 يك مشت وعده اي كه به آنها عمل نشد

من سينه سينه شعرِ مقدس كه عاقبت                     جز جمله هاي سرسري مبتذل نشد

عيب من وتو روي زبانهاست عشق نه           عشقي كه درد سر شد وضرب المثل نشد

                                            زمستان 87

تهمتن عشق

در شعله هاي چشم تو كاووش مي كنم                     ياد گناههاي سياووش مي كنم

لبهات از تكلم واز حكم عاجزند                  من پلك پلك حرف تو را گوش مي كنم

معشوق من تهمتن عشق است ومن چه خام         تهمينه را دوباره سيه پوش مي كنم

تا پاك باشم از خودم اين دفعه خويش را        با هرچه از تو مانده هم آغوش مي كنم

با تشنگی تو را كه سراب تخيلي                   از بيتهاي نشئه ي خود نوش مي كنم

امشب براي آنچه كه داري نبرد كن                 دارم تو را دوباره فراموش مي كنم

                                    زمستان 87 – اتوبوس

مرگ

اهواز، بي تو پنجره اي داشت روبه مرگ   

خوشحال شوگرفته ام اي دوست ، خو به مرگ

شب ، رودخانه اي كه تمام تمايلم                       

تنها به عشقبازي ِ با اوست او به مرگ

پل بسته چشمهام به بخت معلقم                      

امّيد روزني است از اين كورسو به مرگ

مانند عاشقان قديمي كه رفته اند                        

دنبال باده اي كه نبود ، از سبو به مرگ

سيرِ من از تو تا خودم آخر مرا رساند                  

هنگام درك لذت اين جستجو به مرگ

تو راه حل آخري اي عشق منتها                        

هربار منتهي شدي از چارسو به مرگ

                       زمستان 87 – اهواز –  پل معلق   ( مرتضي پارسا )

کجا؟...

هنو کارت دارم :

 یک : کارای سپید چطور بودن؟

دو : بهترین غزل کدوم بود؟

سه : سه تا بیت بهتر کدوما بودن؟

چار : بیتای قابل حذف کدوما بدون؟